Tuttugastiogfjórði

Já, ég veit hvað þið eruð að hugsa – þær eru hver annarri fallegri… Vinkonuhittingur um helgina. 
Ég er ógeðslega ánægð að það sé kominn mánudagur, mánudagarnir eru mjög góðir þessa önnina þar sem ég er alltaf í fríi á mánudögum þannig að ég get komið mér hægt og rólega af stað inn í vikuna. 
Dimma var að fara út með afa sínum, hann kemur alltaf á morgnana og nær í hana og fer með hana að hlaupa úti á túni. Það er vandræðalegt, fyrir mig og Svenna þ.e., hvað hún elskar hann afa sinn mikið, hún ýlfrar þegar hann leggur bílnum í stæðið og titrar af spenningi, virkilega krúttað! 
Annars fer dagurinn bara í að vinna heimavinnuna mína, út að hlaupa og svo andlitsbað seinni partinn. 
Later!
Advertisements

Stelpufjör

* Borðuðum ítalskt á Ciao Ciao
* Fórum á Mälarpaviljongen og fengum okkur drykk
* Fórum heim þar sem ég lék barþjón
* Töluðum frameftir og sofnuðum sáttar, allar fjórar.

Dagurinn í 16 myndum

Fengum okkur hádegismat á litlum stað hérna rétt hjá og ég fékk mér lax, veit ekki hvort það átti að drekka sósuna með, slíkt var magnið en laxinn var góður en hefði mátt krydda hann aðeins minna.

Yndislega Thelma

Sjúklingurinn glaður að vera orðinn frískur á ný.

Celsiusgatan, gatan okkar.

Skellti rauðu lakki á greyin til að lífga aðeins upp á tilveruna

Veitingastaðurinn sem við fórum á

Fórum að leika okkur úti í garði

Það var all in

Thelma fór út í buska að kúka

Litlu blómin

Rósirnar

Svalirnar okkar með bleika stólnum

Við enduðum svo daginn á að hitta Ernu, stelpu sem býr hérna rétt hjá, og settumst á litla bryggju og spjölluðum saman þangað til fór að kólna, þá fórum við á Texas Longhorn og fengum okkur hrikalega góðan burger. Eins fljótt og ég varð veik þá var ég jafn fljót að ná mér, þegar ég vaknaði var ég pínu slöpp en varð bara betri eftir því sem leið á daginn, gott gott.

Dagurinn í 16 myndum

Fengum okkur hádegismat á litlum stað hérna rétt hjá og ég fékk mér lax, veit ekki hvort það átti að drekka sósuna með, slíkt var magnið en laxinn var góður en hefði mátt krydda hann aðeins minna.

Yndislega Thelma

Sjúklingurinn glaður að vera orðinn frískur á ný.

Celsiusgatan, gatan okkar.

Skellti rauðu lakki á greyin til að lífga aðeins upp á tilveruna

Veitingastaðurinn sem við fórum á

Fórum að leika okkur úti í garði

Það var all in

Thelma fór út í buska að kúka

Litlu blómin

Rósirnar

Svalirnar okkar með bleika stólnum

Við enduðum svo daginn á að hitta Ernu, stelpu sem býr hérna rétt hjá, og settumst á litla bryggju og spjölluðum saman þangað til fór að kólna, þá fórum við á Texas Longhorn og fengum okkur hrikalega góðan burger. Eins fljótt og ég varð veik þá var ég jafn fljót að ná mér, þegar ég vaknaði var ég pínu slöpp en varð bara betri eftir því sem leið á daginn, gott gott.

To hell and back

Ég er búin að liggja eins og þetta litla grey síðasta sólarhringinn og loksins líður mér betur

Úff hvar á ég að byrja?! Ég vakna sem sagt upp úr hádegi í fyrradag og var voðalega bumbult og fannst eins og ég þyrfti að æla, stuttu seinna varð það raunin og ég hætti ekki í 6 klukkutíma. Í 3 klukkutíma herpist ég bara sundur og saman þar sem ekkert var eftir til að kasta upp, ég hélt á tímabili að ég væri að fá hjartaáfall af áreynslunni. Ég gat ekki drukkið einn vatnssopa án þess að hann kæmi til baka. Eftir fimm klukkustundir af þessu helvíti var ég byrjuð að stífna upp í fótunum og fannst eins og ég væri með stanslausan sinadrátt, í lokin gat ég ekki beygt lappirnar eða hreyft tærnar, þá varð ég pínu hrædd. Þegar ég komst svo loksins upp á spítala eftir að hafa hringt á sjúkrabíl (því ég gat ekki gengið) þá fékk ég vöðvaslakandi og tvo lítra af næringu í æð og þarna lá ég til klukkan að verða 2 um nóttina en þá útskrifaði læknirinn mig eftir að hafa tekið blóðprufu og séð að ég hafði “bara” fengið magavírus. Ég var reyndar með mjög lágan blóðþrýsting 85/40 – en það er ekki svo óeðlilegt miðað við það sem á undan var gengið. Þegar ég kom heim var ég með mikinn hita en núna líður mér bara nokkuð vel og ætti að komast á ról sem fyrst. Ég er allavega farin að drekka kaffi, en það get ég ekki þegar ég er veik og því er það nokkuð gott merki finnst mér.

Sú sem á skilið óskarinn fyrir sína frammistöðu í þessu öllu saman er Thelma Hrund, sambýlingur og vinkona mín með meiru. Hún hélt hárinu aftur, nuddaði á mér fæturna, gaf mér að drekka, sat við sjúkrarúmið á meðan ég svaf og var mér innan handar í þessu öllu saman, ég hefði örugglega skriðið út á svalir og híft mig yfir handriðið ef hún hefði ekki verið hér til að hugga mig og hjálpa mér, ég þarf sko að launa henni þetta einhvern veginn, á bara eftir að hugsa hvernig er best að gera það.

Þetta hafa verið erfiðir sólarhringar, bæði líkamlega og andlega. En það sem drepur mann ekki styrkir mann… I guess. Vonandi fæ ég eitthvað að njóta sólarinnar í dag og vonandi kemst ég í vinnuna á laugardaginn.

Puss och kram!

To hell and back

Ég er búin að liggja eins og þetta litla grey síðasta sólarhringinn og loksins líður mér betur

Úff hvar á ég að byrja?! Ég vakna sem sagt upp úr hádegi í fyrradag og var voðalega bumbult og fannst eins og ég þyrfti að æla, stuttu seinna varð það raunin og ég hætti ekki í 6 klukkutíma. Í 3 klukkutíma herpist ég bara sundur og saman þar sem ekkert var eftir til að kasta upp, ég hélt á tímabili að ég væri að fá hjartaáfall af áreynslunni. Ég gat ekki drukkið einn vatnssopa án þess að hann kæmi til baka. Eftir fimm klukkustundir af þessu helvíti var ég byrjuð að stífna upp í fótunum og fannst eins og ég væri með stanslausan sinadrátt, í lokin gat ég ekki beygt lappirnar eða hreyft tærnar, þá varð ég pínu hrædd. Þegar ég komst svo loksins upp á spítala eftir að hafa hringt á sjúkrabíl (því ég gat ekki gengið) þá fékk ég vöðvaslakandi og tvo lítra af næringu í æð og þarna lá ég til klukkan að verða 2 um nóttina en þá útskrifaði læknirinn mig eftir að hafa tekið blóðprufu og séð að ég hafði “bara” fengið magavírus. Ég var reyndar með mjög lágan blóðþrýsting 85/40 – en það er ekki svo óeðlilegt miðað við það sem á undan var gengið. Þegar ég kom heim var ég með mikinn hita en núna líður mér bara nokkuð vel og ætti að komast á ról sem fyrst. Ég er allavega farin að drekka kaffi, en það get ég ekki þegar ég er veik og því er það nokkuð gott merki finnst mér.

Sú sem á skilið óskarinn fyrir sína frammistöðu í þessu öllu saman er Thelma Hrund, sambýlingur og vinkona mín með meiru. Hún hélt hárinu aftur, nuddaði á mér fæturna, gaf mér að drekka, sat við sjúkrarúmið á meðan ég svaf og var mér innan handar í þessu öllu saman, ég hefði örugglega skriðið út á svalir og híft mig yfir handriðið ef hún hefði ekki verið hér til að hugga mig og hjálpa mér, ég þarf sko að launa henni þetta einhvern veginn, á bara eftir að hugsa hvernig er best að gera það.

Þetta hafa verið erfiðir sólarhringar, bæði líkamlega og andlega. En það sem drepur mann ekki styrkir mann… I guess. Vonandi fæ ég eitthvað að njóta sólarinnar í dag og vonandi kemst ég í vinnuna á laugardaginn.

Puss och kram!